• Link to Facebook
  • Link to X
  • Link to Mail
  • Link to Rss this site
Scheherazade
  • Blog
  • Felietony
  • Recenzje
  • Wywiady
  • Kontakt
  • Click to open the search input field Click to open the search input field Szukaj
  • Menu Menu
Ostatnie wpisy na blogu
ZnadPlanszy.pl |BLOGI

Zielona Sowa dzieciom #1: Czarodziejski labirynt oraz Misia i jej mali pacjenci

29 stycznia 2019/0 Komentarze/w Recenzja/Autor Agnieszka Weidemann

Zielona Sowa to wydawnictwo istniejące na rynku od 1995 r. Pierwsze gry planszowe dla dzieci zaczęli wydawać już w 2014 r., a obecnie na rynku mamy coraz więcej gier z ich logiem. To gry projektowane przez polskich autorów, bardzo proste, ładne i myślę, że trafiające w gusta większości dzieci. Dziś opowiem wam o 2 bardzo ciekawych grach, jakie znalazłam w ich ofercie – Czarodziejskim labiryncie oraz Misia i jej mali pacjenci.

Czarodziejski labirynt

Jest to gra kafelkowa przeznaczona dla 1-2 graczy. Choć mieści się w małym pudełku, to elementy są wydane bardzo solidnie i elegancko zilustrowane. Wśród 48 lakierowanych kafelków znajdują się: kafelki skarbów, które są celem gry; kafelki dzikich pnączy, utrudniających rozgrywkę; kafelki magicznych bohaterów, w których się wcielamy oraz kafelki labiryntu przedstawiające 5 typów dróg: proste, rozgałęzione, pojedyncze i podwójne zakręty oraz skrzyżowania.

Zasady gry oferują 2 warianty solo i 1 wariant 2-osobowy, w oparciu o tę samą ideę. Zadaniem gracza jest odsłanianie kafelków dróg na polu gry i utworzenie połączenia pomiędzy kafelkiem postaci a kafelkami skarbów. Kafelki nie mogą zmieniać swojego położenia, ale można je obracać w płaszczyźnie.

Pierwszy wariant solo to tzw. rozgrzewka. Rozgrywany jest na polu gry o wymiarach 5×5 kafelków. Podczas przygotowania pola gry kafelki dróg umieszcza się zakryte, a wokół pola rozmieszcza się 3 lub 5 kafelków skarbów i kafelek bohatera. Podczas tury gracz odsłania wybrany kafelek i obraca go tak by pasował do sieci dróg. Obrót może odbywać się w dowolnym momencie gry. Jeśli gracz połączy swojego bohatera ze wszystkimi skarbami to wygrywa. Można zastosować modyfikację zasad, pozwalającą na jednorazową zamianę miejscami 2 kafelków.

Drugi wariant solo to tzw. wyzwanie. Pole gry powiększa się, tak by tworzyło go 36 kafelków, zaś wokół pola rozmieszcza się 6 skarbów. Ponownie, jak w poprzednim wariancie gracz odsłania kafelki lub je obraca w płaszczyźnie chcąc połączyć bohatera ze skarbami. Zdobyte skarby gracz umieszcza przed sobą. Ten wariant wprowadza dodatkowe utrudnienie w postaci kafelków pnączy, wędrujących przez całą grę po obwodzie pola gry, omijając pola zajęte przez skarby i bohatera. Gracz musi przesunąć pnącze o 1 pole, zgodnie z ruchem wskazówek zegara, po każdym swoim ruchu, czyli po odsłonięciu kafelka lub po obróceniu kafelka już odsłoniętego. Jeśli w jakimkolwiek momencie gry pnącze zostanie połączone drogą z bohaterem, to gracz od razu przegrywa. Wygrywa, jeśli zdobędzie 6 skarbów, a pnącza nie zagrożą mu.

Trzeci wariant to pojedynek między 2 graczami. Pole gry wygląda niemal identycznie jak w drugim wariancie solo, jednak dochodzi nowy kafelek bohatera, a kafelki skarbów rozdziela się ze względu na rodzaj. Obaj bohaterowie znajdują się po tej samej stronie pola gry. Celem gry oczywiście jest utworzenie połączenia pomiędzy bohaterem a skarbami i uniknięcie połączenia z pnączami, które tym razem nie kończy gry, ale odbierają kafelek skarbu. Za każdy połączony skarb znajdujący się na połówce pola gry danego gracza otrzymuje się 1 punkt, za zdobycie skarbu przeciwnika otrzymuje się 2 punkty. Zdobyte skarby gracz umieszcza przed sobą.

Chcąc krótko i treściwie podsumować tę grę, wystarczy powiedzieć, że jest to ciekawa łamigłówka z lubianą przez graczy mechaniką tworzenia trasy. Rozłożenie kafelków jest losowe, co sprawia, że wygrana nie do końca zależy od gracza. Gracze emocjonują się przy odsłanianiu kafelków, oczekując na jakiś konkretny, przy zbudowaniu lub utraceniu połączenia do skarbu, przy przesuwaniu pnączy. W ustalaniu zwycięstwa w wariantach solo zabrakło mi 1 ważnego elementu. Bywa, że już po kilku pierwszych ruchach gracz wie, że nie zbuduje połączenia do jakiegoś skarbu. Nie wygra gry, więc czy ma ją przerwać? Myślę, że zabawa tkwi w tworzeniu połączeń i biciu własnych rekordów. Czasem uda się połączyć 3 skarby, czasem 5 – ja to też traktuję jako zwycięstwo godne odnotowania. Tylko pnącza w wariancie solo są dla mnie oczywista przegraną. Zasady jednak tego nie przewidują. No przecież, jak już poświęca się czas na ułożenie pola gry, to trzeba rozgrywkę pociągnąć do końca. Nie odchodzi się od stołu już na początku.

Bardzo ciekawym pomysłem są pnącza. Jest w miarę bezpiecznie, gdy wokół pola znajdują się jeszcze kafelki skarbów. No chyba, że zewnętrzny kafelek to skrzyżowanie. Gracz przed każdym zdobyciem skarbu musi przewidzieć najbliższy ruch pnączy i wyliczyć czy zdąży odciąć mu drogę poprzez obrót kafelka. To sprawia, że gra nabiera większej głębi.

Pomysł na grę jest bardzo dobry i prosty. Widzę w nim kilka znanych mi elementów, choćby z łamigłówki Magiczny las z serii SmartGames, Kotobiryntu czy Karuby. Cieszę się, że ta gra sięga do znanych pomysłów i w nowy sposób je ze sobą splata. Czarodziejski labirynt jest więc grą, którą warto kupić dla dzieci, a pewnie i dla samego siebie. W moim odczuciu to jedna z ciekawszych propozycji z Zielonej Sowy, której nie powstydzą się dzieci planszówkowych geeków. A co więcej, odciągają od gier w komórkach chęcią pobicia własnego rekordu.

Misia i jej mali pacjenci

To gra karciana dla dzieciaków od 4 roku życia, która nawiązuje do serii książek Anieli Cholewińskiej-Szkolik o tym samym tytule. Mimo, że 4 latka już dawno skończyłam, to gra mnie zachwyciła opowiedzianą historią, piękną oprawą graficzną i przyjemnością płynącą z gry. Akcja gry toczy się w Lipowej Klinice czyli domku na drzewie, w którym Misia leczy różne zwierzątka, a jak skutecznie to już zależy od małych graczy.

Każdy gracz wybiera własny domek na drzewie i żeton z nim umieszcza przed sobą. Pozostałe elementy gry to karty, przedstawiające 4 gatunki zwierzątek znanych z książek o Misi. Każdy rodzaj karty ma przypisane wartości 1-3 (i tyle samo narysowanych zwierzątek). 16 kart losowo dobranych umieszcza się na polu gry, tworząc układ 4×4 pola. Karty są ułożone rewersami do góry, tak by dzieci nie widziały co na nich się znajduje. W swojej kolejce dziecko podnosi 1 kartę z pola gry i sprawdza co na niej się znajduje (tak by inni też widzieli), a następnie:

  • umieszcza przy swojej klinice, jeśli ma takie samo zwierzątko lub liczbę, jak ostatnio zebrana przez dziecko karta (pierwsza karta może być dowolna),
  • zostawia na polu gry rewersem do góry,
  • umieszcza przed sobą, jeśli na karcie znajduje się stetoskop lub plasterek.

Karty plasterka i stetoskopu pozwalają dziecku na dołożenie do swoich kart dowolnej innej karty, niepasującej do ostatniej zebranej karty. Działanie takiej karty jest jednorazowe. Puste pole po zabranej karcie zapełnia się nową, losową i zakrytą kartą. Grę zwycięża dziecko, które jako pierwsze zdobędzie 10 punktów, co można policzyć przy pomocy liczb na kartach lub zwierzątek.

Drugi wariant gry jest równie ciekawy dla dzieciaków. Każde dziecko otrzymuje 8 kart i w kolejności ich otrzymania rozkłada w rzędzie przed sobą. Ze stosu odsłania się wierzchnią kartę i w tym momencie dzieciaki próbują jednocześnie pozbyć się kart z własnych rzędów. Na środek stołu, na nowo tworzony stos można położyć tylko kartę ,której liczba lub zwierzątko pasują do karty znajdującej się na wierzchu tego stosu. Wygrywa dziecko, które jako pierwsze pozbędzie się wszystkich kart.

Pierwsza wersja gry opiera się na mechanice memory, ale jest niebanalna. Bowiem dzieci muszą dobierać karty zgodnie co do rodzaju zwierzątka lub liczby. To jest największa siła tej gry. Dziecko odsłania kartę i porównuje ją. Uczy się w ten sposób przypisywania elementów do zbiorów, co jest ogromnie ważne w dalszej nauce matematyki. I choć w wieku 4 lat każde dziecko potrafi policzyć do 3 i cyfry są im niestraszne, to jednak liczenie do dziesięciu może być wyzwaniem. Na szczęście pomocą służą zwierzątka pozwalające liczyć się na sztuki. Pod względem rozwoju matematycznego, ta gra jest szczególnie warta polecenia. A przed wszystkim bawi dzieciaki. Druga wersja gry wymaga spostrzegawczości i refleksu – elementów bardzo lubianych przez dzieci, szczególnie w rozgrywkach z rówieśnikami. I również poprzez świetną zabawę daje dzieciakom mocne fundamenty do nauki matematyki. Z dużą przyjemnością polecam tę grę wszystkim przedszkolakom, a jeśli wasze dzieci znają książki o Misi, to zakup sprawi dzieciakom jeszcze więcej radości.

Gry przekazało wydawnictwo Zielona Sowa.

0 Udostępnień
Tagi: Anna Sobich-Kamińska, Czarodziejski labirynt, Misia i jej mali pacjenci, Zielona Sowa
https://scheherazade.znadplanszy.pl/wp-content/uploads/sites/19/2019/01/labirynt-1.jpg 825 1100 Agnieszka Weidemann https://scheherazade.znadplanszy.pl/wp-content/uploads/sites/19/2013/06/znadplanszy-scheherazade.png Agnieszka Weidemann2019-01-29 13:03:312021-01-16 19:13:54Zielona Sowa dzieciom #1: Czarodziejski labirynt oraz Misia i jej mali pacjenci
Artykuły, które również mogą się Tobie spodobać
Odkrywcy: Amazonia
Galaktyczni zdobywcy
Zielona Sowa dzieciom #3: Fabryka języka
Zielona Sowa dzieciom #4: Tappi i poziomkowa przygoda oraz Kucharz
Zielona Sowa dzieciom #2: Namierz to i Znajdź mnie
https://scheherazade.znadplanszy.pl/kontakt/

Agnieszka "Scheherazade" Weidemann
Nowoczesne planszówki poznałam w Niemczech i od 2007 r. jestem ich wielbicielką. W 2011 r. rozpoczęłam współpracę z GamesFanatic, później ze Światem Gier Planszowych, Kurierem Planszowym, a obecnie działam na ZnadPlanszy.pl. Od wielu lat wolontariacko krzewię zamiłowanie do gier wśród dzieci i młodzieży. Jako recenzent sięgam przede wszystkim po lekkie gry dla dzieci i młodzieży, oraz rodzinne, mimo, że sama wybieram dla siebie bardziej wymagające tytuły. Granie i pisanie o grach sprawia mi ogromną przyjemność.

Scheherazade
Sklep z grami planszowymi - planszomania.pl

NAJNOWSZE WPISY

  • Ferie z młodzieżą: Skyline Express – roll and write20 stycznia 2022 - 10:32
  • Ferie z dziećmi: Kroniki przygody – Wyprawa po Księżycowe Kamienie19 stycznia 2022 - 20:56
  • Ferie z dziećmi: Głodniaki17 stycznia 2022 - 15:25
  • Już niedługo ferie zimowe…10 stycznia 2022 - 11:11
  • Kroniki zbrodni30 grudnia 2021 - 22:07
  • Kroniki zbrodni: 240029 grudnia 2021 - 17:44
  • Escape Quest: Alcatraz i Superbohaterowie28 grudnia 2021 - 18:49
  • Kieszonkowy detektyw – seria 127 grudnia 2021 - 19:58
  • Amazonia26 grudnia 2021 - 12:38
  • Julka prezentuje: Potwory w Tokio21 grudnia 2021 - 19:44

Kategorie

  • Blog
  • Felietony
  • Recenzja
  • Wywiady

Pages

  • Katalog recenzji
  • Kontakt
  • Start
  • Blog
  • Felietony
  • Recenzje

Archiwa

  • styczeń 2022 (4)
  • grudzień 2021 (8)
  • listopad 2021 (5)
  • październik 2021 (3)
  • wrzesień 2021 (3)
  • sierpień 2021 (8)
  • lipiec 2021 (5)
  • czerwiec 2021 (6)
  • maj 2021 (3)
  • kwiecień 2021 (9)
  • grudzień 2020 (6)
  • listopad 2020 (1)
  • sierpień 2020 (1)
  • lipiec 2020 (10)
  • czerwiec 2020 (1)
  • kwiecień 2020 (2)
  • luty 2020 (9)
  • grudzień 2019 (4)
  • listopad 2019 (6)
  • październik 2019 (3)
  • wrzesień 2019 (7)
  • sierpień 2019 (3)
  • lipiec 2019 (3)
  • czerwiec 2019 (14)
  • maj 2019 (12)
  • kwiecień 2019 (2)
  • marzec 2019 (8)
  • luty 2019 (16)
  • styczeń 2019 (18)
  • grudzień 2018 (9)
  • listopad 2018 (7)
  • październik 2018 (15)
  • wrzesień 2018 (11)
  • sierpień 2018 (11)
  • lipiec 2018 (22)
  • czerwiec 2018 (12)
  • maj 2018 (4)
  • kwiecień 2018 (13)
  • marzec 2018 (9)
  • luty 2018 (16)
  • styczeń 2018 (5)
  • grudzień 2017 (15)
  • listopad 2017 (15)
  • październik 2017 (6)
  • wrzesień 2017 (5)
  • sierpień 2017 (16)
  • lipiec 2017 (16)
  • czerwiec 2017 (5)
  • maj 2017 (6)
  • kwiecień 2017 (10)
  • marzec 2017 (1)
  • luty 2017 (10)
  • styczeń 2017 (5)
  • grudzień 2016 (14)
  • listopad 2016 (3)
  • październik 2016 (11)
  • wrzesień 2016 (4)
  • sierpień 2016 (14)
  • lipiec 2016 (8)
  • czerwiec 2016 (11)
  • maj 2016 (19)
  • kwiecień 2016 (6)
  • marzec 2016 (12)
  • luty 2016 (3)
  • styczeń 2016 (7)
  • grudzień 2015 (12)
  • listopad 2015 (10)
  • październik 2015 (7)
  • wrzesień 2015 (10)
  • sierpień 2015 (7)
  • lipiec 2015 (7)
  • czerwiec 2015 (10)
  • maj 2015 (7)
  • kwiecień 2015 (11)
  • marzec 2015 (10)
  • luty 2015 (11)
  • styczeń 2015 (2)
  • grudzień 2014 (8)
  • listopad 2014 (11)
  • październik 2014 (9)
  • wrzesień 2014 (14)
  • sierpień 2014 (19)
  • lipiec 2014 (18)
  • czerwiec 2014 (9)
  • maj 2014 (13)
  • kwiecień 2014 (8)
  • marzec 2014 (10)
  • luty 2014 (3)
  • styczeń 2014 (11)
  • grudzień 2013 (9)
  • listopad 2013 (3)
  • październik 2013 (19)
  • wrzesień 2013 (13)
  • sierpień 2013 (10)
  • lipiec 2013 (18)
  • czerwiec 2013 (14)
  • maj 2013 (9)
  • kwiecień 2013 (3)
  • marzec 2013 (2)
  • luty 2013 (5)
  • styczeń 2013 (6)
  • grudzień 2012 (12)
  • listopad 2012 (11)
  • październik 2012 (11)
  • wrzesień 2012 (7)
  • sierpień 2012 (4)
  • lipiec 2012 (3)
  • czerwiec 2012 (5)
  • maj 2012 (3)
  • kwiecień 2012 (4)
  • marzec 2012 (5)
  • luty 2012 (3)
  • styczeń 2012 (6)
  • grudzień 2011 (7)
  • listopad 2011 (4)
  • październik 2011 (7)
  • wrzesień 2011 (7)
  • sierpień 2011 (9)
  • lipiec 2011 (5)
  • czerwiec 2011 (6)
  • maj 2011 (3)
  • kwiecień 2011 (3)
  • marzec 2011 (2)
  • luty 2011 (2)
  • styczeń 2011 (1)
RSS Feed Logo RSS Feed Logo Subscribeto RSS Feed

ZnadPlanszy.pl

  • O projekcie
  • Blogi
  • Reklama
  • Facebook
  • Kontakt
  • Polityka cookies
© Copyright - Scheherazade | ZnadPlanszy.pl
© 2013 ZnadPlanszy.pl Wszystkie prawa zastrzeżone | Serwis stworzony przez T&Y Board Solution - Enfold Theme by Kriesi
  • O projekcie
  • Blogi
  • Reklama
  • Facebook
  • Kontakt
  • Polityka cookies
Link to: Piatnik dzieciom #4: Checkpoint Charlie Link to: Piatnik dzieciom #4: Checkpoint Charlie Piatnik dzieciom #4: Checkpoint Charlie Link to: Zielona Sowa dzieciom #2: Namierz to i Znajdź mnie Link to: Zielona Sowa dzieciom #2: Namierz to i Znajdź mnie Zielona Sowa dzieciom #2: Namierz to i Znajdź mnie
Scroll to top Scroll to top Scroll to top