Kilka miesięcy temu mama sprezentowała mi grę Zombie Kidz Ewolucja. Najpierw nie chciałam w nią grać. Czasem tak mam. Nie i już. W końcu dałam się przekonać. I nie żałuję. Obrona szkoły przed zombie była niesamowicie wciągająca, chociaż to była wersja gry dla dzieci. Wcale nie taka łatwa jak mi się wydawało. Dziś jestem niezła w walce z zombie. Dziś też dzielnie walczę o losy miasta. Czytaj dalej
Czy jesteś odważny by stawić czoło duchom pojawiającym się w starym dworze? Czy jesteś w stanie zebrać wystarczająco silną ekipę, która ci w tym pomoże? Niebezpieczeństw jest wiele a czas upływa. Tu nie ma miejsca dla cykorów. Tu trzeba myśleć, ale też walczyć z losem. Duchy są nieprzewidywalne, możesz je jednak pokonać. Spiesz się… Czytaj dalej
Szybko! Rzucaj. Co mam teraz zrobić? Pstryknij, tylko celuj dobrze. Za mocno! Wypadło na drzewach. No już, skacz jak żaba wokół stołu. Rany, piasek się przesypał, odwracaj i kładź na następnym polu. Dawaj! Rzut z góry i udało się, inversus temporus ostatniego! Teraz moja kolej, rzut, curling, sesamus secretus, uff. Dalej, szybko, czas się kończy! Rzut, sanki, drzewa, zrób straszną minę! Dawaj… Dużo emocji, dużo aktywności. Co to za sport? Czytaj dalej
Gry logiczne z wydawnictwa Gigamic zawsze mnie intrygowały. Pięknie wydane, szczególnie seria drewniana, z pomysłem, dające sporo satysfakcji, wymagające myślenia. Goblet, Pylos, Inside, Gyges, Quarto, Quoridor i in. Po tej serii trafiałam na przeciętne, bądź słabe gry. Wreszcie pojawił się na rynku bakelitowy (o ile dobrze rozpoznałam materiał) „Stratopolis” Annick Lobet. Gra, która mnie pozytywnie zaskoczyła. Czytaj dalej