Po zapoznaniu się z zasadami i pierwszej rozgrywce w Serrrki pomyślałam, że mechanika działa świetnie i jest bardzo wciągająca. Kolejne pozytywne zaskoczenie. Przy porządkowaniu gry, rzuciłam okiem na wieczko pudełka i zobaczyłam znane nazwisko, które wszystko mi wyjaśniło. Reiner Knizia.
W moim domu zapanowała wiosna. Grube i kolorowe gąsieniczki rozpełzły się po całym domu. Wyglądamy przez okno – większość liści na ziemi, jesień w pełnej krasie, owadów brak. Żartuję, że pewnie to słońce i ciepło obudziło gąsienice z letargu. „Mama, ale one są papierowe!”. Tak? – udaję zdziwienie – Skąd się więc u nas wzięły? Czytaj dalej
Gry dla dzieci potrafią pozytywnie zaskoczyć. Nawet takie o najprostszych zasadach. Gdyby nie przypadek, wieloma z nich nie zainteresowałabym się w ogóle. Rynek w końcu jest ogromny, a liczba produktów przeznaczonych dla dzieci jest gigantyczna. Przez przypadek natrafiłam na grę Choco (wyd. Tactic) i nawet nie przypuszczałam ile zabawy mieści się w tym 1 pudełku. Czytaj dalej
Niedawno dostałam paczkę z grami wydawnictwa Granna, które miały swoją premierę w październiku na targach w Essen. Znalazłam w niej coś dla siebie i coś dla mojego dziecka. To co dla dziecka wzbudziło moje obawy – kolejne nawiązanie do Super Farmera, sztandarowego produktu Granny, kolejna gra oparta na mechanice memory. Czy spodoba się mnie – mamie, czy urzeknie głównego testera – moje dziecko? Czytaj dalej
Thierry Denoual to raczej mało znany projektant, ale w mojej kolekcji wsławił się grą logiczną Gobblet, tą z serii drewniany Gigamic. Prostym pomysłem zapewnił mnóstwo zabawy i jednocześnie myślenia. Z ciekawością sięgnęłam do kolejnej jego gry – Kostki zostały rzucone. Czytaj dalej
– To gra o zdobywaniu lew.
– Lwa!
– Lew czyli wziątek.
– Czego?
Kilka chwil później…
– Wyciągnięta karta ze stosu to atu.
– Co? Czytaj dalej
Raben stapeln mit Schabel grün to fantastyczna gra dla dzieci z niemieckiego wydawnictwa Drei Hasen in der Abendsonne. Jest w niej wszystko to co uwielbiam w grach dla dzieci. Solidne i duże drewniane elementy, przykuwające uwagę nie tylko dzieci w wieku przedszkolnym, interesująca oprawa graficzna, wciągająca opowieść zawarta w instrukcji i coś co spotkała w wielu grach dla dzieci w Niemczech – opis różnych zasad dla określonego przedziału wiekowego. Dzięki temu zakupiona gra rośnie z dzieckiem i służy przez długie lata. Nie mówiąc już o solidności niemieckich drewnianych wydań, mnie znanych przede wszystkim z gier Haby, które spokojnie dotrwają do czasów, gdy moje wnuki będą na świecie. Czytaj dalej
Reiner Knizia zaprojektował ogromną liczbę gier z prostą mechaniką, przeznaczoną przede wszystkim dla dzieci, rodzin i mało wymagających graczy. Zaprojektował też kilka świetnych tytułów, do których chętnie sięgają zaawansowani gracze np. Legendy Blue Moon, Eufrat i Tygrys, Ra, Samuraj, Zaginione miasta i in. Obserwując polskie wydawnictwa nie mam wątpliwości, że jest lubianym projektantem. Prostota, matematyczna precyzja włożona w mechanikę i wyciskania soków z najbardziej rozpowszechnionych mechanik, a także abstrakcyjność tematyczna (czyli doklejanie tematu na siłę do danej mechaniki) to jego znaki rozpoznawcze. Czytaj dalej
Wszystkie gry wymagające spostrzegawczości i refleksu wzbudzają sporo pozytywnych emocji. Nie ważne czy jesteś dorosłym, czy dzieckiem – zawsze dobrze się bawisz. W ogólnym zarysie, takie gry nie różnią się między sobą mechaniką, ale za to poziomem skomplikowania, tematyką i oprawą graficzną. Stąd powstał ogólny podział na gry dziecięce i dla starszych graczy.
Nie podoba mi się ta gra – powiedział 6 latek. Dlaczego? – padło pytanie. Bo przegraliśmy! Taki właśnie dialog usłyszałam po zajęciach w przedszkolu. Usłyszałam też pełne zadowolenia głosy innych drużyn. Dzieciom bardzo podobała się gra, z którą przyszłam. Mnie też.