Prawdą jest, że jako jedyna w Polsce uczyłam regularnie grać przedszkolaki w Dobutsu shogi. Jednak nie jestem ani prekursorem, ani jedyną osobą w Polsce korzystającą z dobutsu. W Polsce shogi znane są od dawna, są też 3 większe ośrodki skupiające shogistów: w Warszawie, w Krakowie i we Wrocławiu. W każdym z nich, na różnych zajęciach korzysta się z tej małej wersji shogów. Czytaj dalej
W podsumowaniu rocznej pracy, przesłanym mi przez wychowawczynie przedszkolne – panie Bożenę i Ulę: „Z początkiem roku szkolnego 2013/2014 pani Agnieszka rozpoczęła w Oddziałach Przedszkolnych przy SP nr 3 w Trzebini, w grupach Tygrysków i Żabek, zajęcia wprowadzające w tajniki Dobutsu Shogi. Czytaj dalej
Ten rok z Dobutsu Shogi w przedszkolu był dla mnie eksperymentem. Stanęłam przed problemem, z którym właściwie boryka się każdy wolontariusz działający z własnej inicjatywy, bez wsparcia sponsorów. Miałam w domu tylko 2 egzemplarze Shogów 3×4: Pojedynek robotów i Yokai no mori. Zaś w każdej grupie po 25-26 dzieci. W dodatku potrzebowałam do realizacji zajęć zupełnie inną wersję graficzną.
Dlaczego przedszkole?
Jeśli myślicie, że umiejętność czytania i tłumaczenia instrukcji, umiejętność grania i pięknego mówienia o własnym hobby są wystarczające do pracy z dziećmi, to się mylicie. Wśród dzieci potrzebna jest przede wszystkim autentyczność. Wyczuwają ją momentalnie. Potrzebna jest też elastyczność i kreatywność. To podstawa pracy z nimi. Ja. Zwykła mama przedszkolaka. Skromny pasjonat gier planszowych. Wielbiciel łamigłówek i gier logicznych. Mam taki talent.
Co można robić pożytecznego w wakacje? Czym zająć dzieci, młodzież, rodziców, a nawet dziadków? Odpowiedź jest tylko jedna, a znajdziecie ją na tym blogu.