Trexo

Myślałam, że nie da się już nic więcej wycisnąć z klasycznej gry kółko i krzyżyk. I jak zwykle zostałam zaskoczona. Gra Trexo to przykład gry, która sięgnęła do klasyka i ubrała go w nowe szaty. W rezultacie otrzymano 2-osobową grę logiczną, o bardzo prostych zasadach, ale szalenie wciągającą, intensywną i wymagającą myślenia. Gra zdobyła w Szwecji tytuł Najlepsza Gra 2015 r.

Zamiast kartki i ołówka w grze używać będziemy planszę i bakelitowe płytki. Płytki są takiej wielkości, by przykrywały 2 oczka w siatce planszy. Każda płytka zawiera 2 symbole: kółko i krzyżyk, a wszystkich płytek, wspólnych dla obu graczy, jest 45. Trexo jest grą abstrakcyjną, stąd surowa oprawa graficzna, ale jakość elementów jest bardzo dobra.

Płytka na płytkach

Pole gry to plansza o wymiarach 10×10 pól. Na niej gracze na zmianę umieszczają po 1 płytce, dążąc do tego by uzyskać 5 swoich symboli w pionie, poziomie lub na skos. Układanie na płask nie byłoby niczym atrakcyjnym, jednak gra oferuje coś ciekawszego. Płytki można układać jedna na drugiej. Jeśli płytka układana jest w drugiej i kolejnych warstwach, to musi leżeć na 2 innych płytkach, na płask i nie wystawać poza planszę.

Przyjemne myślenie

Trexo to prosta gra wymagająca myślenia, ćwicząca widzenie przestrzenne i przewidywanie. Znajdziecie tu 2 bardzo ciekawe elementy mechaniki. Pierwszym jest możliwość tworzenia warstw. Mechanizm piętrowego układania płytek nie jest mi obcy, bo spotkałam się z nim w świetnej 2-osobowej grze Stratopolis. Przejście z płaszczyzny w przestrzeń to o wiele więcej kombinacji. Drugim elementem są same płytki zawierające oba symbole. Gracz musi dobrze zaplanować ich układanie, by nie stworzyć układu wygrywającego dla przeciwnika. Jeden nierozważny ruch może prowadzić wprost do przegranej. W dodatku remisy są rozstrzygane na rzecz przeciwnika.

Trexo jest grą szybką i lekką. Zasady są bardzo proste, do wytłumaczenia w minutę, a solidne wykonanie elementów pozwoli cieszyć się grą przez długie lata. Lekkość rozgrywki zachęca do grania z dziećmi i z dziadkami. Widzę też dla niej świetne miejsce – na przerwie w szkole, o czym pewnie niedługo poczytacie na moim blogu. Jako zwolennik abstrakcyjnych gier logicznych bardzo wam ją polecam, choć pamiętajcie, że głębokości go czy shogi tu nie znajdziecie.