• Link to Facebook
  • Link to X
  • Link to Mail
  • Link to Rss this site
Scheherazade
  • Blog
  • Felietony
  • Recenzje
  • Wywiady
  • Kontakt
  • Click to open the search input field Click to open the search input field Szukaj
  • Menu Menu
Ostatnie wpisy na blogu
ZnadPlanszy.pl |BLOGI

Przebiegłe wielbłądy

28 sierpnia 2014/1 Comment/w Recenzja/Autor Agnieszka Weidemann

– Słyszała pani, co się tam pod szóstką dzieje?
– Nie, a co takiego?
– No schodzą się i ostatnio jest bardzo głośno!
– Pewnie imprezują.
– No co pani. Oni tam hazard robią. Jakieś wyniki obstawiają, krzyczą „szybciej, szybciej”, wiwatują, klną. No i wie pani, o dużej kasie mówią.
– No to niech pani zgłosi na policję, hazard jest nielegalny.
– Eeee, gdzie tam, ja nic nie widziałam i nie słyszałam.

Co ja mam teraz zrobić? No co? Nie da się inaczej ;-) Zawsze tak jest. Głośno, wesoło, z okrzykami. W tę grę wciągają się wszyscy. Zaczynając od przedszkolaków (uwielbiających obsługiwać piramidę i przestawiać wielbłądy), a kończąc na starszyźnie rodu. Każdy chce uczestniczyć i każdy angażuje emocje, bo jest lekko, łatwo, przyjemnie i zabawnie.

Przebiegłe wielbłądy to rodzinna i imprezowa gra wyścigowa. To gra, której wykonanie, grafika i tematyka przyciągają do siebie każdego, kto ją widzi, a nawet o niej słyszy. W dodatku, to gra o tak prostych zasadach, że nawet niereformowalne planszówkowo osoby z łatwością pojmują zasady i często same stają się inicjatorami planszówkowych spotkań z wielbłądami.

Przygotowanie do wyścigu
Przygotowanie do wyścigu

Przebiegłe wielbłądy wabią:

  • Egzotyczną tematyką, ciepłym piaskiem, piramidami, wielbłądami. Wielu z Was zapewne podróżowało do Egiptu czy Tunezji, krajów jakże odmiennych od naszego. Ta inność przyciąga, nawet w tej grze, która sprytnie sięga do ludzkich marzeń o egzotycznych podróżach. Tematyka jest również namacalna i jakże ludzka. Kolejnym poruszonym aspektem jest pociąg do ryzyka i hazardu, które zapewne ma każdy człowiek. U jednych jest to mocno wyeksponowane, u innych mniej. W tej grze nie ma ryzyka realnej utraty dóbr, ale podczas wyścigu wielbłądów są podobne emocje jak w życiu i równie mocne nadzieje na wygraną. Ta gra sprawia zawsze radość, bo w niej pieniądze zawsze się mnożą, przy niskim poziomie strat.
  • Solidnym wykonaniem i pomysłowością, szczególnie odnoszącą się do mechanicznego elementu gry – piramidy. Co? Nie muszę rzucać kośćmi? Same z tej piramidy wypadają? W dodatku po jednej? Świetne! Fantastyczny gadżet cieszący graczy w każdym wieku. Ostatnio sporo osób nawróciłam na gry planszowe. Dla nich wszystko jest nowością i wszystko je cieszy. Drewniane pionki-wielbłądy okazały się być nadzwyczaj urocze i jeszcze można je ustawiać jeden na drugim. Szał! Atrakcyjne grafiki i estetyczne wykonanie pozostałych elementów: planszy, kart, kafelków, monet również zostało pochwalone wśród moich współgraczy.
  • Prostotą zasad. Instrukcję czyta się szybko i łatwo zapada w pamięć. Gracze wykonują kolejno po 1 dowolnej akcji z 4: wyrzucenie kostki z piramidy i przesunięcie wielbłądów na torze wyścigu; położenie lub przestawienie kafelka pustyni na torze wyścigu, który pozwala na wykonanie przez wielbłądy dodatkowego ruchu o 1 pole w przód lub tył; pobranie kafelka typowania wyniku poszczególnych etapów wyścigu; wytypowanie zwycięzcy i przegranego całego wyścigu. Reguły tłumaczy się w 5 minut, a potem zabawa jest niesamowita. Każda akcja pozwala zarobić pieniądze, czasem trochę stracić. Obrót pieniędzmi, a właściwie ich przyrost, choć w różnym stopniu, świetnie przemawia do ludzkiej wyobraźni. Wszystko łapie się w lot.
  • Sposobem poruszania wielbłądów. Mechanika ta znana jest wielu graczom z gry „Pędzące żółwie” Reinera Knizia i dla nich może jest niezbyt ciekawa, dla innych graczy fenomenalna i zabawna. Wielbłądy wchodzące na już zajęte pole ustawia się w piramidę, jeden na drugim, zgodnie z kolejnością przybycia. Cóż, często bywa, że ostatnie stają się pierwszymi, bo pozycje liczy się od samej góry takiej wierzy. Poza tym, poruszenie danego wielbłąda często łączy się z jednoczesnym poruszeniem wszystkiego co ma na grzbiecie. Zabawne komentarze i śmiech pojawiają się przy tym w sposób naturalny.
  • Losowością połączoną z małymi kalkulacjami. Zaawansowany gracz na słowo losowość wzdryga się, gracz rodzinny i każdy inny nastawiony na dobrą zabawę zaciera ręce. W grze ruch wielbłądów sterowany jest kośćmi, ale na tyle zmyślnie, że nie jest to całkiem ślepa losowość. W wyścigu zawsze uczestniczy 5 wielbłądów, każdemu odpowiada inna kość. Na danym etapie wyścigu, kość danego wielbłąda używana jest tylko 1 raz. Po wyrzuceniu 3 kości można z łatwością przeliczyć pola, możliwości ruchu i wytypować czołówkę peletonu. Trzeba jednak pamiętać, że w tej grze wszystko się może zdarzyć i nawet najlepsze obliczenia czasem nie są pewnikiem. Wystarczy zmiana kolejności ruchu między wielbłądami (inna niż zaplanowana kolejność wyrzucania kości z piramidy) i już wynik się zmienia. Zaskoczenie podoba się graczom. Napięcie w oczekiwaniu na rzut kością również. Mały i prosty mechanizm a cieszy.
  • Liczbą graczy, którzy mogą zagrać przy jednym stole. Można grać w 2-8 osób, co jest bardzo ważne szczególnie na dużych spotkaniach rodzinnych. Osobiście preferuję grę w 3-4 osoby, bo łatwiej da się przeliczać, przewidywać i panować nad losowością, ale nie narzekam na pozostałe liczby graczy. Trzeba liczyć się z tym, że im więcej osób, tym gra bardziej szalona, wszystko szybciej się kończy i gracze wykazują umiejętności rzucania się na wszystko, co potencjalnie pomnoży ich majątek.
  • Maluteńką negatywną interakcją, odczuwalną przede wszystkim w grze w 2-3 osoby. Wiąże się ona z zastosowaniem kafelków pustyni, szczególnie stroną spowalniającą wyścig. Takim kafelkiem można sporo napsocić.

Przebiegłe wielbłądy zdobyły w tym roku najważniejszą nagrodę dla gier planszowych rodzinnych w Niemczech, czyli Spiel des Jahres. Myślę, że całkowicie zasłużenie. Gra jest prosta, przyjemna, emocjonująca i łączy pokolenia. Oczywiście, zaawansowani gracze będą raczej nieusatysfakcjonowani, bo niewiele wkłada się wysiłku umysłowego w tę grę, a losowość też dokucza. Jednak na luźny przerywnik nadaje się znakomicie. Polecam!

Elementy gry
Elementy gry
Jak zarobić?
Jak zarobić?
Opóźnić czy przyspieszyć?
Opóźnić czy przyspieszyć?
Garby w górę!
Garby w górę!
Obstawianie ostatniego miejsca
Obstawianie ostatniego miejsca

Grę do recenzji przekazał wydawca:

0 Udostępnień
Tagi: Camel up, Lucrum Games, Przebiegłe wielbłądy, Steffen Bogen
https://scheherazade.znadplanszy.pl/wp-content/uploads/sites/19/2014/08/camel-up-1.jpg 1023 1024 Agnieszka Weidemann https://scheherazade.znadplanszy.pl/wp-content/uploads/sites/19/2013/06/znadplanszy-scheherazade.png Agnieszka Weidemann2014-08-28 00:00:082021-01-16 19:16:00Przebiegłe wielbłądy
Artykuły, które również mogą się Tobie spodobać
Intryganci
Patronat: Chytrogród #8
Rozwiązanie konkursu
Newton
Pingwin na lodzie
Urlop z planszówkami #7: Przebiegłe Wielbłądy – Superpuchar
Jak wściekłe psy
Czy wiesz, który zwierz…?
https://scheherazade.znadplanszy.pl/kontakt/

Agnieszka "Scheherazade" Weidemann
Nowoczesne planszówki poznałam w Niemczech i od 2007 r. jestem ich wielbicielką. W 2011 r. rozpoczęłam współpracę z GamesFanatic, później ze Światem Gier Planszowych, Kurierem Planszowym, a obecnie działam na ZnadPlanszy.pl. Od wielu lat wolontariacko krzewię zamiłowanie do gier wśród dzieci i młodzieży. Jako recenzent sięgam przede wszystkim po lekkie gry dla dzieci i młodzieży, oraz rodzinne, mimo, że sama wybieram dla siebie bardziej wymagające tytuły. Granie i pisanie o grach sprawia mi ogromną przyjemność.

Scheherazade
Sklep z grami planszowymi - planszomania.pl

NAJNOWSZE WPISY

  • Ferie z młodzieżą: Skyline Express – roll and write20 stycznia 2022 - 10:32
  • Ferie z dziećmi: Kroniki przygody – Wyprawa po Księżycowe Kamienie19 stycznia 2022 - 20:56
  • Ferie z dziećmi: Głodniaki17 stycznia 2022 - 15:25
  • Już niedługo ferie zimowe…10 stycznia 2022 - 11:11
  • Kroniki zbrodni30 grudnia 2021 - 22:07
  • Kroniki zbrodni: 240029 grudnia 2021 - 17:44
  • Escape Quest: Alcatraz i Superbohaterowie28 grudnia 2021 - 18:49
  • Kieszonkowy detektyw – seria 127 grudnia 2021 - 19:58
  • Amazonia26 grudnia 2021 - 12:38
  • Julka prezentuje: Potwory w Tokio21 grudnia 2021 - 19:44

Kategorie

  • Blog
  • Felietony
  • Recenzja
  • Wywiady

Pages

  • Katalog recenzji
  • Kontakt
  • Start
  • Blog
  • Felietony
  • Recenzje

Archiwa

  • styczeń 2022 (4)
  • grudzień 2021 (8)
  • listopad 2021 (5)
  • październik 2021 (3)
  • wrzesień 2021 (3)
  • sierpień 2021 (8)
  • lipiec 2021 (5)
  • czerwiec 2021 (6)
  • maj 2021 (3)
  • kwiecień 2021 (9)
  • grudzień 2020 (6)
  • listopad 2020 (1)
  • sierpień 2020 (1)
  • lipiec 2020 (10)
  • czerwiec 2020 (1)
  • kwiecień 2020 (2)
  • luty 2020 (9)
  • grudzień 2019 (4)
  • listopad 2019 (6)
  • październik 2019 (3)
  • wrzesień 2019 (7)
  • sierpień 2019 (3)
  • lipiec 2019 (3)
  • czerwiec 2019 (14)
  • maj 2019 (12)
  • kwiecień 2019 (2)
  • marzec 2019 (8)
  • luty 2019 (16)
  • styczeń 2019 (18)
  • grudzień 2018 (9)
  • listopad 2018 (7)
  • październik 2018 (15)
  • wrzesień 2018 (11)
  • sierpień 2018 (11)
  • lipiec 2018 (22)
  • czerwiec 2018 (12)
  • maj 2018 (4)
  • kwiecień 2018 (13)
  • marzec 2018 (9)
  • luty 2018 (16)
  • styczeń 2018 (5)
  • grudzień 2017 (15)
  • listopad 2017 (15)
  • październik 2017 (6)
  • wrzesień 2017 (5)
  • sierpień 2017 (16)
  • lipiec 2017 (16)
  • czerwiec 2017 (5)
  • maj 2017 (6)
  • kwiecień 2017 (10)
  • marzec 2017 (1)
  • luty 2017 (10)
  • styczeń 2017 (5)
  • grudzień 2016 (14)
  • listopad 2016 (3)
  • październik 2016 (11)
  • wrzesień 2016 (4)
  • sierpień 2016 (14)
  • lipiec 2016 (8)
  • czerwiec 2016 (11)
  • maj 2016 (19)
  • kwiecień 2016 (6)
  • marzec 2016 (12)
  • luty 2016 (3)
  • styczeń 2016 (7)
  • grudzień 2015 (12)
  • listopad 2015 (10)
  • październik 2015 (7)
  • wrzesień 2015 (10)
  • sierpień 2015 (7)
  • lipiec 2015 (7)
  • czerwiec 2015 (10)
  • maj 2015 (7)
  • kwiecień 2015 (11)
  • marzec 2015 (10)
  • luty 2015 (11)
  • styczeń 2015 (2)
  • grudzień 2014 (8)
  • listopad 2014 (11)
  • październik 2014 (9)
  • wrzesień 2014 (14)
  • sierpień 2014 (19)
  • lipiec 2014 (18)
  • czerwiec 2014 (9)
  • maj 2014 (13)
  • kwiecień 2014 (8)
  • marzec 2014 (10)
  • luty 2014 (3)
  • styczeń 2014 (11)
  • grudzień 2013 (9)
  • listopad 2013 (3)
  • październik 2013 (19)
  • wrzesień 2013 (13)
  • sierpień 2013 (10)
  • lipiec 2013 (18)
  • czerwiec 2013 (14)
  • maj 2013 (9)
  • kwiecień 2013 (3)
  • marzec 2013 (2)
  • luty 2013 (5)
  • styczeń 2013 (6)
  • grudzień 2012 (12)
  • listopad 2012 (11)
  • październik 2012 (11)
  • wrzesień 2012 (7)
  • sierpień 2012 (4)
  • lipiec 2012 (3)
  • czerwiec 2012 (5)
  • maj 2012 (3)
  • kwiecień 2012 (4)
  • marzec 2012 (5)
  • luty 2012 (3)
  • styczeń 2012 (6)
  • grudzień 2011 (7)
  • listopad 2011 (4)
  • październik 2011 (7)
  • wrzesień 2011 (7)
  • sierpień 2011 (9)
  • lipiec 2011 (5)
  • czerwiec 2011 (6)
  • maj 2011 (3)
  • kwiecień 2011 (3)
  • marzec 2011 (2)
  • luty 2011 (2)
  • styczeń 2011 (1)
RSS Feed Logo RSS Feed Logo Subscribeto RSS Feed

ZnadPlanszy.pl

  • O projekcie
  • Blogi
  • Reklama
  • Facebook
  • Kontakt
  • Polityka cookies
© Copyright - Scheherazade | ZnadPlanszy.pl
© 2013 ZnadPlanszy.pl Wszystkie prawa zastrzeżone | Serwis stworzony przez T&Y Board Solution - Enfold Theme by Kriesi
  • O projekcie
  • Blogi
  • Reklama
  • Facebook
  • Kontakt
  • Polityka cookies
Link to: Lekcja 9 Link to: Lekcja 9 Lekcja 9 Link to: Letnia Akademia Dobutsu Shogi – konkurs Link to: Letnia Akademia Dobutsu Shogi – konkurs Letnia Akademia Dobutsu Shogi – konkurs
Scroll to top Scroll to top Scroll to top