• Link to Facebook
  • Link to X
  • Link to Mail
  • Link to Rss this site
Scheherazade
  • Blog
  • Felietony
  • Recenzje
  • Wywiady
  • Kontakt
  • Click to open the search input field Click to open the search input field Szukaj
  • Menu Menu
Ostatnie wpisy na blogu
ZnadPlanszy.pl |BLOGI

Tajemnicze domostwo

1 kwietnia 2016/1 Comment/w Recenzja/Autor Agnieszka Weidemann

Tajemnicze domostwo to gra, którą zapamiętam na bardzo długo. Pokazała mi jak ważne jest miejsce grania i czas. Pokazała mi, że są gry mocno zależne od ludzi i choć same w sobie mogą być świetne, to ze słabą ekipą przy stole nie pokażą swoich zalet.

Zasady w pigułce

Gracze wcielają się w rolę śledczych, mających za zadanie ustalić kto dokonał zbrodni w tajemniczym domostwie. Rozgrywka oparta jest na 2 rodzajach kart. Pierwszy rodzaj to karty wskazujące miejsce, osobę i przedmiot. Liczba kart wprowadzonych do gry zależy od liczby graczy i poziomu trudności. Karty wykłada się na stół, tak by każdy z uczestników mógł je analizować. Takim samym zestawem dysponuje duch – gracz, którego rola polega na przypisaniu poszczególnych trójek kart wszystkim śledczym i naprowadzanie śledczych na właściwy trop. Chcąc dokonać tego ostatniego, duch korzysta z drugiego rodzaju kart czyli talii snów. Dociąga na rękę 6 kart, wybiera z nich dowolną liczbę (a potem za każdym razem uzupełnia rękę do 6), ale takich, które mogą pomóc danemu śledczemu w rozwikłaniu zagadki. Karty snów są jawne. Gracze mogą wspólnie rozmawiać o wskazówkach ukrytych na kartach. Gdy wszystkim śledczym uda się rozwikłać swoje zadania (osoba-miejsce-przedmiot), rozpoczyna się ostateczna runda wskazująca przestępcę. Gra kończy się przegraną jeśli w ciągu 7 rund graczom nie uda się wskazać przestępcy.

Czas teraz na kilka moich spostrzeżeń:

Graj w odpowiednim miejscu i czasie.

Urodziny mojego dziecka. Jak co roku zapraszam dorosłą część gości do wspólnej zabawy przy planszówkach. Dobór gier był oczywisty. Lekkie, zabawne, ale też koniecznie jedno danie główne. Pomyślałam, że jeśli na poprzedniej imprezie doskonale sprawdził się Dixit (choć w innym gronie), to ta impreza musi pójść krok dalej. W mojej głowie kandydat był wyśmienity, bo będący połączeniem Dixit i gry detektywistycznej. To się musi spodobać, porwać serca, zaprzątnąć umysły.

Wśród okrzyków szalejących dzieciaków wyciągnęłam Tajemnicze domostwo. Format kart i grafiki zachwyciły gości. Moje wprowadzenie do gry zaintrygowało. Zasady wyłożyłam w kilka minut, wszystko okazało się jasne i klarowne. Przyjęłam na siebie rolę ducha. Wybrałam łatwy wariant, rozłożyłam karty detektywów: miejsca, osoby, przedmioty. Przypisałam do każdego z graczy zestaw 3 kart (jak wyżej) i przygotowałam swoją talię. Ciocia głodna jestem. [Przerwa techniczna.] Po chwili wróciłam do rozgrywki. 6 kart snów czekało już na pierwsze skojarzenia. Kilka wyłożyłam przed 1 graczem, kolejne przed resztą graczy, co chwilę dopełniając rękę ze stosu kart snów. Dyskusje, rozmyślania. Mama chodź tu na chwilę. [Przerwa techniczna.] Powrót ducha do stołu okazał się trudny i fizycznie, i umysłowo. Goście-rodzice dzieci też co chwilę wybiegali myślą, słowem, ciałem do swoich dzieci. [Przerwa techniczna.] Klimat uleciał, koncentracja spadła do poziomu zerowego, ciekawość przygasła.

Graj z ludźmi odważnymi.

Jakiś czas później spotkałam się w zupełnie innym gronie. Ludzie znani z widzenia, przelotnie, z którymi nie dzielę wspólnej pasji. Krótko mówiąc – zbiegowisko. Karty snów powędrowały do graczy i już przy pierwszej analizie rozgrywka gruchnęła o podłogę. Ale ja nic nie rozumiem z tych kart snów. Nic tu nie widzę. Głupie to. To nie dla mnie. Właściwie to tylko 1 osoba podjęła wyzwanie i potrafiła wskoczyć w umysł ducha, kojarzyć, łączyć, dedukować. Niestety jęki innych i ogólna niechęć do wspólnej dyskusji zakończyły rozgrywkę błyskawicznie. Nie dało się grać z ludźmi, którzy nie chcieli podjąć intelektualnego wyzwania, którzy bali się kombinowania, głośnego wypowiadania swoich myśli i współpracy.

Graj i nie podpowiadaj.

Zasady gry wyraźnie mówią, że jedyne podpowiedzi jakie duch może podawać to karty snów. Widziałam ducha w akcji, który za wszelką cenę chciał dać wygrać współgraczom. Ludzie zgromadzeni przy stole błądzili jak dzieci we mgle. Jednak duch postanowił dopiąć swego. No spójrz, tu na karcie maszerują żołnierz, rytmicznie stukają nogami, no jak co? No jak młotek! W podniesionym głosie wyczuwało się, że poziom frustracji sięgnął zenitu. Gra została poprowadzona do końca, ale chyba nie dała satysfakcji ani graczom, ani prowadzącemu. Niecierpliwość ducha zepsuła grę.

Mierz siły na zamiary.

Wieczorne spotkanie z grami detektywistycznymi w tle, gdzie głównym daniem było Tajemnicze domostwo. Przez pierwsze 2 rozgrywki dobór kart snów i skojarzeń był świetny, sugestywny, choć czasem duch musiał się sporo namęczyć. W kolejnej rozgrywce duchem został gracz, który brylował w szukaniu rozwiązań. Niestety już jako duch nie radził sobie z zadaniem. Czy to losowy dobór kart snów tak napsocił, to nie wiem. Duch w połowie rozgrywki poddał się. Znad stołu dało się słyszeć błagalny szept „zastąp mnie…”. Nie każdy jak widać może być wodzirejem.

Znajcie się jak łyse konie.

W wiele gier lubię grać tylko dzięki moim stałym współgraczom. Znamy się jak łyse konie. Każdy z nas ma swoje gusta, ale potrafimy zagrać we wszystko, bez jęków i płaczów. Takie spotkania zawsze odbywają się w odpowiednim czasie, miejscu i z właściwymi ludźmi. Dobrane towarzystwo przy planszy dodaje skrzydeł. W Tajemnicze domostwo, tak jak w Dixit, grało nam się wyśmienicie. Udało się puścić wodze fantazji jakże potrzebnej przy wyszukiwaniu właściwych skojarzeń. Komunikacja była bardzo dobra. Współpraca, bo to w końcu gra kooperacyjna, zaowocowała. Dedukcja weszła na wyższy poziom i można było grać w wariancie najtrudniejszym (najwięcej kart na stole).

Za co kochamy Tajemnicze domostwo?

To nie jest typowa gra planszowa. To raczej zabawa ubrana w zasady znane z gier. Są karty o określonych funkcjach, są zasady prowadzenia rozgrywki, jest podział na rundy i upływający czas, jest wspólne zwycięstwo lub przegrana. Pomysł w sumie genialny w swojej prostocie. Kochamy więc za pomysł. Rozgrywka nie jest łatwa ani dla ducha, ani dla śledczych. Duch musi powiązać karty snów z poszukiwanym w danym momencie elementem. Musi też umieć wyważyć przekazywane informacje – nie może ich podać za dużo, by nie zagmatwać, ani za mało, by dało się dedukować. Trudna to sztuka. Z drugiej strony trudną sztuką jest odgadnięcie przez śledczego, co duch miał na myśli. Czy na karcie ważny jest jakiś pojedynczy motyw, czy wszystko, czy ma się kojarzyć kształt, kolor, dźwięk, może zapach? Jak przekazane przez ducha kary łączą się ze sobą? Kochamy więc za głębię, wielowarstwowość i poziom trudności. Powiedzmy sobie szczerze, ogrom możliwości jakie otwierają przed graczami karty, to wynik niesamowitej wyobraźni ilustratora. Bez tej wieloznaczności wszystko byłoby płytkie i nijakie. Kochamy za przepiękne ilustracje.

Tajemnicze domostwo to gra skojarzeń. Piękna, niesamowita, ale nie dla każdego. Brak tej uniwersalności to jedyna jej wada. Spróbujcie jednak dać się wciągnąć w szpony wyobraźni.

Link BGG

Grę przekazał do recenzji:

 

0 Udostępnień
Tagi: Oleg Sidorenko, Oleksandr Nevskiy, Portal Games, Tajemnicze domostwo
https://scheherazade.znadplanszy.pl/wp-content/uploads/sites/19/2016/03/tajemnicze-2.jpg 805 1100 Agnieszka Weidemann https://scheherazade.znadplanszy.pl/wp-content/uploads/sites/19/2013/06/znadplanszy-scheherazade.png Agnieszka Weidemann2016-04-01 23:58:492021-01-16 19:15:28Tajemnicze domostwo
Artykuły, które również mogą się Tobie spodobać
Bohater do wynajęcia
Maki Stack
2 maja z planszówkami
Poprzez Wieki
Piraci 7 mórz
Obóz Ninja
Istambuł
Na sprzedaż
https://scheherazade.znadplanszy.pl/kontakt/

Agnieszka "Scheherazade" Weidemann
Nowoczesne planszówki poznałam w Niemczech i od 2007 r. jestem ich wielbicielką. W 2011 r. rozpoczęłam współpracę z GamesFanatic, później ze Światem Gier Planszowych, Kurierem Planszowym, a obecnie działam na ZnadPlanszy.pl. Od wielu lat wolontariacko krzewię zamiłowanie do gier wśród dzieci i młodzieży. Jako recenzent sięgam przede wszystkim po lekkie gry dla dzieci i młodzieży, oraz rodzinne, mimo, że sama wybieram dla siebie bardziej wymagające tytuły. Granie i pisanie o grach sprawia mi ogromną przyjemność.

Scheherazade
Sklep z grami planszowymi - planszomania.pl

NAJNOWSZE WPISY

  • Ferie z młodzieżą: Skyline Express – roll and write20 stycznia 2022 - 10:32
  • Ferie z dziećmi: Kroniki przygody – Wyprawa po Księżycowe Kamienie19 stycznia 2022 - 20:56
  • Ferie z dziećmi: Głodniaki17 stycznia 2022 - 15:25
  • Już niedługo ferie zimowe…10 stycznia 2022 - 11:11
  • Kroniki zbrodni30 grudnia 2021 - 22:07
  • Kroniki zbrodni: 240029 grudnia 2021 - 17:44
  • Escape Quest: Alcatraz i Superbohaterowie28 grudnia 2021 - 18:49
  • Kieszonkowy detektyw – seria 127 grudnia 2021 - 19:58
  • Amazonia26 grudnia 2021 - 12:38
  • Julka prezentuje: Potwory w Tokio21 grudnia 2021 - 19:44

Kategorie

  • Blog
  • Felietony
  • Recenzja
  • Wywiady

Pages

  • Katalog recenzji
  • Kontakt
  • Start
  • Blog
  • Felietony
  • Recenzje

Archiwa

  • styczeń 2022 (4)
  • grudzień 2021 (8)
  • listopad 2021 (5)
  • październik 2021 (3)
  • wrzesień 2021 (3)
  • sierpień 2021 (8)
  • lipiec 2021 (5)
  • czerwiec 2021 (6)
  • maj 2021 (3)
  • kwiecień 2021 (9)
  • grudzień 2020 (6)
  • listopad 2020 (1)
  • sierpień 2020 (1)
  • lipiec 2020 (10)
  • czerwiec 2020 (1)
  • kwiecień 2020 (2)
  • luty 2020 (9)
  • grudzień 2019 (4)
  • listopad 2019 (6)
  • październik 2019 (3)
  • wrzesień 2019 (7)
  • sierpień 2019 (3)
  • lipiec 2019 (3)
  • czerwiec 2019 (14)
  • maj 2019 (12)
  • kwiecień 2019 (2)
  • marzec 2019 (8)
  • luty 2019 (16)
  • styczeń 2019 (18)
  • grudzień 2018 (9)
  • listopad 2018 (7)
  • październik 2018 (15)
  • wrzesień 2018 (11)
  • sierpień 2018 (11)
  • lipiec 2018 (22)
  • czerwiec 2018 (12)
  • maj 2018 (4)
  • kwiecień 2018 (13)
  • marzec 2018 (9)
  • luty 2018 (16)
  • styczeń 2018 (5)
  • grudzień 2017 (15)
  • listopad 2017 (15)
  • październik 2017 (6)
  • wrzesień 2017 (5)
  • sierpień 2017 (16)
  • lipiec 2017 (16)
  • czerwiec 2017 (5)
  • maj 2017 (6)
  • kwiecień 2017 (10)
  • marzec 2017 (1)
  • luty 2017 (10)
  • styczeń 2017 (5)
  • grudzień 2016 (14)
  • listopad 2016 (3)
  • październik 2016 (11)
  • wrzesień 2016 (4)
  • sierpień 2016 (14)
  • lipiec 2016 (8)
  • czerwiec 2016 (11)
  • maj 2016 (19)
  • kwiecień 2016 (6)
  • marzec 2016 (12)
  • luty 2016 (3)
  • styczeń 2016 (7)
  • grudzień 2015 (12)
  • listopad 2015 (10)
  • październik 2015 (7)
  • wrzesień 2015 (10)
  • sierpień 2015 (7)
  • lipiec 2015 (7)
  • czerwiec 2015 (10)
  • maj 2015 (7)
  • kwiecień 2015 (11)
  • marzec 2015 (10)
  • luty 2015 (11)
  • styczeń 2015 (2)
  • grudzień 2014 (8)
  • listopad 2014 (11)
  • październik 2014 (9)
  • wrzesień 2014 (14)
  • sierpień 2014 (19)
  • lipiec 2014 (18)
  • czerwiec 2014 (9)
  • maj 2014 (13)
  • kwiecień 2014 (8)
  • marzec 2014 (10)
  • luty 2014 (3)
  • styczeń 2014 (11)
  • grudzień 2013 (9)
  • listopad 2013 (3)
  • październik 2013 (19)
  • wrzesień 2013 (13)
  • sierpień 2013 (10)
  • lipiec 2013 (18)
  • czerwiec 2013 (14)
  • maj 2013 (9)
  • kwiecień 2013 (3)
  • marzec 2013 (2)
  • luty 2013 (5)
  • styczeń 2013 (6)
  • grudzień 2012 (12)
  • listopad 2012 (11)
  • październik 2012 (11)
  • wrzesień 2012 (7)
  • sierpień 2012 (4)
  • lipiec 2012 (3)
  • czerwiec 2012 (5)
  • maj 2012 (3)
  • kwiecień 2012 (4)
  • marzec 2012 (5)
  • luty 2012 (3)
  • styczeń 2012 (6)
  • grudzień 2011 (7)
  • listopad 2011 (4)
  • październik 2011 (7)
  • wrzesień 2011 (7)
  • sierpień 2011 (9)
  • lipiec 2011 (5)
  • czerwiec 2011 (6)
  • maj 2011 (3)
  • kwiecień 2011 (3)
  • marzec 2011 (2)
  • luty 2011 (2)
  • styczeń 2011 (1)
RSS Feed Logo RSS Feed Logo Subscribeto RSS Feed

ZnadPlanszy.pl

  • O projekcie
  • Blogi
  • Reklama
  • Facebook
  • Kontakt
  • Polityka cookies
© Copyright - Scheherazade | ZnadPlanszy.pl
© 2013 ZnadPlanszy.pl Wszystkie prawa zastrzeżone | Serwis stworzony przez T&Y Board Solution - Enfold Theme by Kriesi
  • O projekcie
  • Blogi
  • Reklama
  • Facebook
  • Kontakt
  • Polityka cookies
Link to: Kiwi – fotogaleria Link to: Kiwi – fotogaleria Kiwi – fotogaleria Link to: Od Helu do Wawelu Link to: Od Helu do Wawelu Od Helu do Wawelu
Scroll to top Scroll to top Scroll to top