Zeus

Zeus to lekka i zabawna gra karciana, dobrze sprawdzająca się w czasie odpoczynku na świeżym powietrzu. Jest grą abstrakcyjną, ale ubarwioną postaciami znanymi z mitologii greckiej. I tak jak w starożytności zabiegano o przychylność Dzeusa, tak i w tej grze walczy się o niego. Na szczęście ani modłów, ani ofiar nie trzeba składać, wystarczy połączyć umiejętne zagrywanie kart z biegłym liczeniem do 100, by odnieść sukces.

Panteon

W grze używa się znaczniki punktacji dla 5 graczy, płytkę punktacji w postaci 4 kolumn w stylu jońskim, figurkę Zeusa i 56 kart. Są 2 rodzaje kart: o wartościach 1-10 i karty 8 bogów greckich ze zdolnościami specjalnymi. Modyfikują one wartość liczbową Olimpu, a do tego pozwalają w większości przypadków na przejęcie figurki Zeusa.

Zdobywanie przychylności Dzeusa

Celem gry jest dostarczenie złotego posągu Zeusa na Olimp. Na końcu rundy, gracz posiadający posąg zdobywa punkt, a całą grę wygrywa osoba, która jako pierwsza zdobędzie 4 punkty (w grze 2-3 osobowej) lub 3 punkty (w grze 4-5 osobowej).

Na początku gry każdy gracz otrzymuje 4 losowe karty. W swojej turze gracz wykłada 1 kartę z ręki na stos kart odrzuconych, tworząc w ten sposób ścieżkę na szczyt Olimpu. Po wyłożeniu karty podaje aktualną wartość stosu, dodając do niego wartość wyłożonej właśnie karty lub modyfikując ją kartą greckiego boga. Na końcu swojej tury gracz dobiera nową kartę ze stosu.

Dla zwycięstwa istotne jest posiadanie figurki Zeusa na koniec rundy, czyli w chwili osiągnięcia lub przekroczenia przez dowolnego gracza wartości 100 na stosie Olimpu. Są 3 sposoby zdobycia figurki Zeusa:

gdy gracz wyłoży kartę, dzięki której wartość Olimpu wyniesie 10, 20,…., 100 (liczby podzielne przez 10);
gdy gracz wyłoży kartę greckiego boga, pozwalającą przejąć figurkę;
gdy gracz wyłoży kartę o takiej samej wartości, jak właśnie zagrana karta przez poprzedzającego go gracza; taką kartę można wyłożyć w dowolnym momencie gry, ale gracz do końca gry będzie miał mniej kart niż pozostałe osoby.

Droga na szczyt

Zeus jest bardzo szybką i lekką grą. Przyjemnie się w nią gra w każdym składzie osobowym, chociaż najbardziej podoba mi się, gdy więcej rąk wyrywa sobie posążek. Zasady są szybkie do wytłumaczenia, a rozgrywka przebiega bardzo płynnie. Czas rozgrywania rund jest różny i zależny od graczy – mogą wykładać takie karty, by szybko osiągnąć końcową wartość, a mogą też tak modyfikować rundę, że jej czas wydłuży się. W tym drugim przypadku, doprowadzając do wyczerpania stosu do dobierania również kończy się rundę. Rozgrywka przebiega bardzo intensywnie i gracze nie przepuszczą żadnej okazji na odbicie figurki Zeusa. Moment zagrania kart greckich bogów zawsze jest przemyślany, bo nie tylko pozwalają na przejęcie posążka, ale również bardzo ciekawie modyfikują wartość stosu kart Olimpu: nie zmieniają jego wartości, zmieniają na 50 lub 99, zaokrąglają, zamieniają cyfry miejscami, odejmują 10. Przez te karty nigdy nie wiadomo kiedy runda się zakończy i kto ostatecznie zdobędzie punkt. Generuje to wysokie napięcie wśród graczy, choć zwykle do wartości 50 gracze lekko podchodzą do rozgrywki, powyżej 50tki rozpoczyna się agresywna gra. Co nie znaczy, że już na początku wszyscy nie zostaną zaskoczeni choćby kartą Hery podnoszącej stawkę do 99. Decyzyjność w tej grze jest dla dzieci na bardzo dobrym poziomie. Analiza sytuacji jest błyskawiczna – dzieci patrzą na to kto ma posążek, patrzą na karty w ręku i szybko szacują jak zadziałać, by go odebrać. Dobór kart jest losowy, ale mając w ręku 4 (choć czasem mniej), jest z czego wybierać.

Gra jest bardzo lekka i prosta, ale sporo w niej matematyki. Cały czas trzeba być czujnym, pamiętać jaka jest aktualna wartość Olimpu, liczyć w pamięci i prawidłowo stosować modyfikatory kart specjalnych. Choć gra opiera się na dodawaniu, to gracze muszą zastosować też inne operacje matematyczne: odejmowanie, zaokrąglanie (w przypadku 5 nie jest całkowicie poprawne matematycznie), całkowita zmiana wartości, zamiana cyfry dziesiątek z cyfrą jedności. Gra wymaga sprawnego liczenia i choć mechanicznie jest bardzo prosta, to dzieciaki muszą znać troszkę matematyki. Wartość edukacyjna tej gry jest bardzo duża. Zachęca do matematyki, pozwala ćwiczyć sprawność obliczeniową, a do tego włącza mitologię grecką, nie tylko nazwami bogów, ale również ich zwięzłą charakterystyką zawartą w instrukcji gry. Dla dorosłych część matematyczna nie jest wyzwaniem, w przeciwieństwie do dzieci i nawet młodzieży, ale też się podoba. Zeus jest dobrym fillerem dla starszych, a dla młodszych nawet wymagającym. Polecam przede wszystkim dla dzieciaków i ich rodzin, tym bardziej, że gra zebrała sporo nagród i nominacji w USA oraz Kanadzie.