Swoją przygodę z grami planszowymi zaczęłam ponad 5 lat temu od Osadników z Catanu, Cluedo, Torres i Scotland Yard. Jakiś czas później związałam się z serwisem GamesFanatic.pl, na łamach którego publikowałam recenzje gier planszowych dla dzieci i rodzinnych, przeplatane od czasu do czasu wywiadami i zapowiedziami wydawniczymi. Prowadziłam zajęcia z grami dla dzieci w lokalnej bibliotece. Aktualnie zachęcam do grania przedszkolaki organizując dla nich krótkie ale ciekawe zajęcia. Prywatnie nie straszne mi eurogry czy ameritrashe, jednak najbardziej cenię gry o prostych zasadach i z wieloma drogami do zwycięstwa.
Kolejnym klasykiem wydawnictwa Ravensburger, który dzieci powinny poznać to Labyrinth. Gra została zaprojektowana przez niemieckiego psychologa Maxa Kobbert i od 1986 r. cały czas dostępna jest na rynku. Klasyczna wersja zdobyła kilka nagród: 2002 Japan Boardgame Prize Best Childgame Nominee, 1988 Årets Spel Best Family Game Winner, 1986 Spiel des Jahres Recommended, Primary Teacher Awards […]
Make’n’breake to już niemłoda gra (wydana została w 2004 r.). Jednak z przyjemnością do niej sięgnęłam, wspominając stare dobre czasy. Prócz sentymentów miałam też inny cel, moje dziecię powinno znać klasykę, od której kiedyś zaczynałam swoją przygodę z planszówkami.
Knit Wit to tematycznie gra o dzierganiu. Podbiła ona serca wszystkich moich graczy, od młodzieży po dorosłych, już od pierwszego spotkania. Samo pudełko i elementy wywołują efekt wow! Jak inaczej można zareagować na świetnie otwierane pudełko (z obwolutą i na magnes), z instrukcją umieszczoną w kieszonce górnej części pudełka i tym wszystkim co znajduje się […]
Poloniści mają szczęście. Podwójne. Po pierwsze, mają sporo godzin dydaktycznych. Po drugie, mają do wyboru sporo gier planszowych, które mogą wykorzystywać dla ubarwienia lekcji, zainteresowania jakimś tematem czy rozwijania wyobraźni i zdolności językowych. Jedną z takich gier jest „W pustyni i w puszczy”.
Cały rok pracy w szkole sprawił, że na gry planszowe patrzę już inaczej. W szkole potrzebne są gry, nie tylko w formie rozrywki na zajęciach pozalekcyjnych, zajęciach opiekuńczo-wychowawczych czy na przerwach. Gry są potrzebne do bieżącej pracy z podstawą programową. Jest jednak kilka problemów z tym związanych.
Gdyby nie dzieci to wiele gier ominęłabym szerokim łukiem. Z różnych powodów: a to tematyka nieatrakcyjna albo kiepska grafika, a to nieciekawe wyobrażenie mechaniki po lekturze instrukcji. Sushi dice spotkałby przykry los ze względu na mechanikę. Miała ta gra jednak szczęście. Dzieci jej to załatwiły i z ich punktu widzenia tę grę opiszę.
Tematyczny strzał w dziesiątkę, wabik na każde dziecko. Dinozaury nie wiedzieć czemu fascynują, w dodatku niektóre dzieci tak bardzo, że w wieku przedszkolnym są prawie profesjonalistami w tej dziedzinie. Dla mnie, ot temat. Laikowi wcisną wszystko. Grunt żeby z dziećmi dobrze spędzić czas. To mi wydawca zagwarantował.
Gier ruchowych nigdy za wiele w domowej kolekcji. Jest to szczególnie dla mnie ważne, ze względu na częste spotkania z dziećmi na zajęciach z grami planszowymi. Dzieciaki potrzebują gier o bardzo prostych zasadach i wciągających. To co sprawdza się w warunkach domowych, niekoniecznie będzie działało w grupie dzieciaków nastawionych tylko na zabawę. Top a Top […]
Jim Deacove od ponad 40 lat propaguje gry i zabawy oparte na współpracy. Do dziś wydał ponad 100 gier kooperacyjnych, zaś polska seria Rodzinka wygrywa wzbogaciła się niedawno o kolejny tytuł. Obok Kotka Psotka i Małych detektywów grą wartą posiadania w dziecięcych zbiorach jest Wyprawa do babci.
Temu kto wymyślił grę zręcznościową Wióry lecą należy się jakaś znamienita planszówkowa nagroda. Tak twierdzą dzieci.