• Link to Facebook
  • Link to X
  • Link to Mail
  • Link to Rss this site
Scheherazade
  • Blog
  • Felietony
  • Recenzje
  • Wywiady
  • Kontakt
  • Click to open the search input field Click to open the search input field Szukaj
  • Menu Menu
Ostatnie wpisy na blogu
ZnadPlanszy.pl |BLOGI

Wikingowie: Wojownicy Północy

3 listopada 2013/5 komentarzy/w Recenzja/Autor Agnieszka Weidemann

Przed premierą gry było trochę szumu. O tematykę – bo jak to porywać w grze kobiety? I o promujący plakat – to niemożliwe, by Walkiria w stringach latała! Im głośniej o grze, tym lepiej dla niej. Jednak mnie się bardziej podobał szum na temat pięknych grafik Jarka Noconia i projektów figurek jakie pojawiły się na profilu FB wydawnictwa.

Szum wyostrzył i moją uwagę. Przyciągnęły mnie tematyka, opis mechaniki, no i oczywiście wykonanie elementów gry. Cieszyłam się na ten nowy tytuł i oczekiwałam z niecierpliwością. Pierwsze spotkanie z grą rozczarowuje nadmiarem powietrze w pudle i wielkością instrukcji, w której choć treści jest niewiele, to zajmuje sporo przestrzeni. Przyznaję, że dzięki dużej czcionce lepiej wyławiałam poszukiwane treści, jednak moje regały nie akceptują już takich rozmiarów. Pozostałe elementy gry to uczta dla oka. Nie myślę tylko o „gorących” córkach thanów, ale o wszystkich ilustracjach z kart, figurkach drakkarów, bestii morskiej i planszy z fiordami. Nie mogłam się doczekać na pierwszą rozgrywkę. I stało się. Właśnie ta pierwsza dostarczyła mi maksimum negatywnych doznań.

Zasady omawia się dość szybko: o co chodzi, sposób poruszania się, rodzaje i sposób zagrywania kart. Chwilę później drakkary mkną po planszy, karty sypią się na stos. Gracze szaleją na wodach, biją się między sobą lub z bestia morską, porywają kobiety, łupią, palą, a nawet wyrzucają kompanów za burtę. Celem graczy jest zdobycie 3 córek thanów i dowiezienie ich do własnego portu, używając do tego 3 rodzajów kart:

  • wiatru, które pozwalają poruszać drakkary na planszy, 1 pole na kartę, pod warunkiem możliwości wykonania ruchu. Nie da się żeglować po skałach i wyspach, potrzebne są też sprzyjające wiatry czyli karty z zaznaczonymi kierunkami: N, S, E i/lub W.
  • bohaterów, które aktywuje się poprzez umieszczenie ich w załodze drakkaru. Liczba aktywnych kart u danego gracza o jest ograniczona do 3, może być w trakcie gry zmieniana poprzez proste wyrzucenie za burtę. Karty te dają właścicielom wiele korzyści, stałych lub raz na rundę, ułatwiają grę i są dobrym narzędziem w usprawnianiu działalności grabieżczo-łupieżczej.
  • wydarzeń, które służą do uprzykrzania łowów innym graczom. Są kwintesencją negatywnej interakcji w grze, są wymierzone przeciw innym graczom, obroną przez akcjami innych graczy, a także dają profity właścicielom. Raz zagrane trafiają na stos kart odrzuconych. Liczba i rodzaje kart jest imponująca, są bardzo pomysłowe i świetnie wplecione w tematykę i mechanikę gry.

Wszystkie opisy działania kart są oczywiste, co znacznie pomaga niedoświadczonym graczom w rozgrywce. Jednak studiowanie opisów, zastanawianie się nad kolejnością ich zagrywania bardzo wydłuża grę. Gracz trakcie swojej tury ma naprawdę bardzo dużo do wyboru. Decyduje jakiego bohatera umieścić w załodze, gdzie płynąć, kiedy zagrywać i jakie karty wydarzeń. Jedynym ogranicznikiem jest liczba posiadanych kart na ręku i ich rodzaje, oraz ich losowy dobór. Prócz tego gracz ma do wyboru jedną na turę akcję standardową:  walka z innym okrętem lub bestią morską, plądrowanie wsi w celu zdobycia córki thana, wyprawienie uczty we własnym porcie na cześć udanych łowów czy złożenie ofiary pozwalającej na wymianę kart z ręki.

Mechanika w trakcie tury danego gracza nie pozwala nudzić się pozostałym. Tu dochodzimy do momentu dość ważnego w grze – do interakcji. Jest ona bardzo rozwinięta w tej grze, choć osiąga momentami poziom chaosu. Gdy gracz zagrywa kartę wydarzenia lub wykonuje akcję standardową, to inni mogą na nią odpowiedzieć kartą kontrakcji (karta wydarzenia ze specjalnym symbolem), mogą też po każdej akcji gracza zagrać własną dowolną kartę wydarzenia. Nie dzieje się to zbyt często, bo tych kart wydarzeń nie ma zbyt dużo w talii, jednak może dojść do pomieszania z poplątaniem. W dodatku każdorazowe oczekiwanie czy ktoś coś zechce zagrać w trakcie tury danego gracza znacznie wydłuża grę i wprowadza sporo nerwowości.

Ciekawe zastosowanie ma figurka bestii morskiej. Blokuje ruch gracza i wymusza walkę na rzecz utraty akcji standardowej. Walkę tę i z dowolnym graczem rozstrzyga się przy pomocy kości k6 i ewentualnych modyfikatorów walki z kart bohaterów lub wydarzeń. Los może nie okazać się taki łaskawy na czym dość sporo się traci (ruch, karty). Jeśli zaś graczowi uda się pokonać bestię, to w nagrodę może przesunąć ją na dowolne puste pole (prócz portu) i tym samym zablokować innego gracza. Podobny ruch bestii daje 1 z kart wydarzeń.

A moja pierwsza rozgrywka…
pokazała mi jak bardzo ta gra jest losowa, chaotyczna i potwornie długa. Przy zajadłych graczach, którzy co chwilę występowali przeciw sobie, nawet tworząc małe sojusze, ciężko było nie tylko zdobyć córki thanów, ale nawet je dowieźć do macierzystego portu, bo co chwilę ktoś je próbował odbić, a nawet za burtę posłać. Nie bawiłam się świetnie w 1,5 godzinnej rozgrywce, bo przez ¾ gry koledzy tłukli się i wzajemnie dokuczali, a ja nawet nie miałam czym reagować, dostawałam tylko karty wiatru. Dopiero pod koniec rozgrywki los podesłał mi 1 kartę bohatera, którego mogłam umieścić w drakkarze, oraz kilka kart wydarzeń. Po takim rozstawieniu kart odeszłam od stołu zdegustowana. Jednogłośnie stwierdziliśmy, że gra jest za długa (a ja do tego pomyślałam, że to Chińczyk na sterydach). Kolejne moje rozgrywki były już ciekawsze. Mogłam poszaleć moim drakkarem, karty były lepsze, coś się działo, było sporo do wyboru, klimatycznie, jednak rozgrywki były długie, nadal momentami zbyt chaotyczne. Gra mnie nie porwała, choć kilku moim współgraczom (głównie gimnazjalistom w Sturm und Drang Periode) przypadła do gustu.

Jeśli zasiądziecie do gry, to trzeba się nastawić na lekką, zaskakującą w przebiegu i finale, oraz losową rozgrywkę. Do gry trzeba podejść z dozą humoru, choć to nie party game. Pamiętać trzeba również, że jest ona pełna negatywnej interakcji, która nie spodoba się wszystkim członkom familii, a to głównie oni powinni być grupą docelową.

Grę przekazało wydawnictwo:

0 Udostępnień
Tagi: Rebel.pl, Tomasz Kaźmierski, Tomasz Kaznocha, Wikingowie Wojownicy Północy
https://scheherazade.znadplanszy.pl/wp-content/uploads/sites/19/2013/11/wikingowie-1.jpg 862 768 Agnieszka Weidemann https://scheherazade.znadplanszy.pl/wp-content/uploads/sites/19/2013/06/znadplanszy-scheherazade.png Agnieszka Weidemann2013-11-03 22:16:332021-01-16 19:16:15Wikingowie: Wojownicy Północy
Artykuły, które również mogą się Tobie spodobać
Nadzwyczajni – studio projektowe
Abalone Offboard
Cardline: Zwierzęta
Wsiąść do Pociągu: USA
Na grzyby
Hanabi
Chyba śnisz!
Eliksir mnożenia
https://scheherazade.znadplanszy.pl/kontakt/

Agnieszka "Scheherazade" Weidemann
Nowoczesne planszówki poznałam w Niemczech i od 2007 r. jestem ich wielbicielką. W 2011 r. rozpoczęłam współpracę z GamesFanatic, później ze Światem Gier Planszowych, Kurierem Planszowym, a obecnie działam na ZnadPlanszy.pl. Od wielu lat wolontariacko krzewię zamiłowanie do gier wśród dzieci i młodzieży. Jako recenzent sięgam przede wszystkim po lekkie gry dla dzieci i młodzieży, oraz rodzinne, mimo, że sama wybieram dla siebie bardziej wymagające tytuły. Granie i pisanie o grach sprawia mi ogromną przyjemność.

Scheherazade
Sklep z grami planszowymi - planszomania.pl

NAJNOWSZE WPISY

  • Ferie z młodzieżą: Skyline Express – roll and write20 stycznia 2022 - 10:32
  • Ferie z dziećmi: Kroniki przygody – Wyprawa po Księżycowe Kamienie19 stycznia 2022 - 20:56
  • Ferie z dziećmi: Głodniaki17 stycznia 2022 - 15:25
  • Już niedługo ferie zimowe…10 stycznia 2022 - 11:11
  • Kroniki zbrodni30 grudnia 2021 - 22:07
  • Kroniki zbrodni: 240029 grudnia 2021 - 17:44
  • Escape Quest: Alcatraz i Superbohaterowie28 grudnia 2021 - 18:49
  • Kieszonkowy detektyw – seria 127 grudnia 2021 - 19:58
  • Amazonia26 grudnia 2021 - 12:38
  • Julka prezentuje: Potwory w Tokio21 grudnia 2021 - 19:44

Kategorie

  • Blog
  • Felietony
  • Recenzja
  • Wywiady

Pages

  • Katalog recenzji
  • Kontakt
  • Start
  • Blog
  • Felietony
  • Recenzje

Archiwa

  • styczeń 2022 (4)
  • grudzień 2021 (8)
  • listopad 2021 (5)
  • październik 2021 (3)
  • wrzesień 2021 (3)
  • sierpień 2021 (8)
  • lipiec 2021 (5)
  • czerwiec 2021 (6)
  • maj 2021 (3)
  • kwiecień 2021 (9)
  • grudzień 2020 (6)
  • listopad 2020 (1)
  • sierpień 2020 (1)
  • lipiec 2020 (10)
  • czerwiec 2020 (1)
  • kwiecień 2020 (2)
  • luty 2020 (9)
  • grudzień 2019 (4)
  • listopad 2019 (6)
  • październik 2019 (3)
  • wrzesień 2019 (7)
  • sierpień 2019 (3)
  • lipiec 2019 (3)
  • czerwiec 2019 (14)
  • maj 2019 (12)
  • kwiecień 2019 (2)
  • marzec 2019 (8)
  • luty 2019 (16)
  • styczeń 2019 (18)
  • grudzień 2018 (9)
  • listopad 2018 (7)
  • październik 2018 (15)
  • wrzesień 2018 (11)
  • sierpień 2018 (11)
  • lipiec 2018 (22)
  • czerwiec 2018 (12)
  • maj 2018 (4)
  • kwiecień 2018 (13)
  • marzec 2018 (9)
  • luty 2018 (16)
  • styczeń 2018 (5)
  • grudzień 2017 (15)
  • listopad 2017 (15)
  • październik 2017 (6)
  • wrzesień 2017 (5)
  • sierpień 2017 (16)
  • lipiec 2017 (16)
  • czerwiec 2017 (5)
  • maj 2017 (6)
  • kwiecień 2017 (10)
  • marzec 2017 (1)
  • luty 2017 (10)
  • styczeń 2017 (5)
  • grudzień 2016 (14)
  • listopad 2016 (3)
  • październik 2016 (11)
  • wrzesień 2016 (4)
  • sierpień 2016 (14)
  • lipiec 2016 (8)
  • czerwiec 2016 (11)
  • maj 2016 (19)
  • kwiecień 2016 (6)
  • marzec 2016 (12)
  • luty 2016 (3)
  • styczeń 2016 (7)
  • grudzień 2015 (12)
  • listopad 2015 (10)
  • październik 2015 (7)
  • wrzesień 2015 (10)
  • sierpień 2015 (7)
  • lipiec 2015 (7)
  • czerwiec 2015 (10)
  • maj 2015 (7)
  • kwiecień 2015 (11)
  • marzec 2015 (10)
  • luty 2015 (11)
  • styczeń 2015 (2)
  • grudzień 2014 (8)
  • listopad 2014 (11)
  • październik 2014 (9)
  • wrzesień 2014 (14)
  • sierpień 2014 (19)
  • lipiec 2014 (18)
  • czerwiec 2014 (9)
  • maj 2014 (13)
  • kwiecień 2014 (8)
  • marzec 2014 (10)
  • luty 2014 (3)
  • styczeń 2014 (11)
  • grudzień 2013 (9)
  • listopad 2013 (3)
  • październik 2013 (19)
  • wrzesień 2013 (13)
  • sierpień 2013 (10)
  • lipiec 2013 (18)
  • czerwiec 2013 (14)
  • maj 2013 (9)
  • kwiecień 2013 (3)
  • marzec 2013 (2)
  • luty 2013 (5)
  • styczeń 2013 (6)
  • grudzień 2012 (12)
  • listopad 2012 (11)
  • październik 2012 (11)
  • wrzesień 2012 (7)
  • sierpień 2012 (4)
  • lipiec 2012 (3)
  • czerwiec 2012 (5)
  • maj 2012 (3)
  • kwiecień 2012 (4)
  • marzec 2012 (5)
  • luty 2012 (3)
  • styczeń 2012 (6)
  • grudzień 2011 (7)
  • listopad 2011 (4)
  • październik 2011 (7)
  • wrzesień 2011 (7)
  • sierpień 2011 (9)
  • lipiec 2011 (5)
  • czerwiec 2011 (6)
  • maj 2011 (3)
  • kwiecień 2011 (3)
  • marzec 2011 (2)
  • luty 2011 (2)
  • styczeń 2011 (1)
RSS Feed Logo RSS Feed Logo Subscribeto RSS Feed

ZnadPlanszy.pl

  • O projekcie
  • Blogi
  • Reklama
  • Facebook
  • Kontakt
  • Polityka cookies
© Copyright - Scheherazade | ZnadPlanszy.pl
© 2013 ZnadPlanszy.pl Wszystkie prawa zastrzeżone | Serwis stworzony przez T&Y Board Solution - Enfold Theme by Kriesi
  • O projekcie
  • Blogi
  • Reklama
  • Facebook
  • Kontakt
  • Polityka cookies
Link to: Wyprawa do Essen Link to: Wyprawa do Essen Wyprawa do Essen Link to: Historia Polski: Proch i Stal Link to: Historia Polski: Proch i Stal Historia Polski: Proch i Stal
Scroll to top Scroll to top Scroll to top