Cardline: Zwierzęta to szybka i prosta gra karciana, która uplasowała się na wysokiej pozycji w rankingu „Przedszkolak gra z mamą”. Ranking zmienia się właściwie z dnia na dzień, a dobór gier przez moje już 6letnie dziecko jest trudny do przewidzenia. Czasem jakiś tytuł króluje 1 dzień, a czasami całe tygodnie. Cardline: Zwierzęta moje dziecko wyciąga przy każdej możliwej okazji od czasu, jak tylko pojawiło się w domowej kolekcji.
W wirze przedświątecznych przygotowań udało mi się namówić mamę na partyjkę Na grzyby. Na partyjce się nie skończyło, za co potem oberwało mi się ;-), że święta tuż, tuż a ja takie wciągające grzybobranie przyniosłam. Wciągnęłam nie tylko mamę, choć z nią rozegrałam najwięcej partyjek. Czytaj dalej
Od kilku miesięcy mam mocne zapotrzebowanie na gry kompaktowe – z prostymi zasadami, niewielkich rozmiarów, z krótkim czasem gry i dające sporo satysfakcji. Budowniczowie – Średniowiecze wpisują się w tę charakterystykę znakomicie. Mają jeszcze 2 dodatkowe cechy – ładną oprawę graficzną i (uwielbiane przeze mnie) metalowe pudełko. Czytaj dalej
10 lat temu, na rynku pojawiła się gra „Ticket to Ride”. Nikt nie przypuszczał, że stanie się ona jedną z najbardziej znanych i popularnych gier planszowych na świecie. Wymienia się ją jako jeden z 3 tytułów typu gateway, obok Osadników z Catanu i Carcassonne, od których swoją przygodę zaczyna wielu graczy. Wsiąść do Pociągu z mapą USA zdobyło ponad 20 nagród i nominacji, stało się również bazą do stworzenia całej serii gier z różnymi mapami i modyfikacjami zasad. Czytaj dalej
Pierwsze zapowiedzi gry w 2011 r. przyciągnęły moją uwagę. SimCity na planszy, gra kafelkowa, ekonomiczna. Przepływ gotówki i surowców. Planowanie. Zapowiadało się bardzo ciekawie. Grafika z prototypu, zaprezentowana w udzielonym mi wywiadzie, również bardzo mi się spodobała. Będzie hit – myślałam.
Mount Everest – 8848 m n.p.m., najwyższa góra świata, która intryguje i przyciąga. Szacuje się, że w latach 1953-2011 szczyt zdobyło ponad 3000 osób, zginęło ponad 200. W 2012 r. w ciągu 1 dnia szczyt zdobyły 234 osoby. Współcześnie Czomolungma stała się atrakcją turystyczną za wielkie pieniądze – trudną do zdobycia, ale osiągalną.
Przed premierą gry było trochę szumu. O tematykę – bo jak to porywać w grze kobiety? I o promujący plakat – to niemożliwe, by Walkiria w stringach latała! Im głośniej o grze, tym lepiej dla niej. Jednak mnie się bardziej podobał szum na temat pięknych grafik Jarka Noconia i projektów figurek jakie pojawiły się na profilu FB wydawnictwa.
Na początek zadałam sobie pytanie czy znam jakąś grę planszową ruchową dla dzieci. Merlin Zin Zin (wyd. Hobbity.eu) jest taką, ale nie za bardzo pasował do mojego pomysłu, bo jednak ruchu w nim zbyt mało. Szczególnie dla dużej grupy dzieci. Myślę sobie: dużo ruchu, dużo ruchu. No, przecież to oczywiste! Szał ciał (wyd. Rebel.pl). Przeczytałam instrukcję, podpytałam w Rebelu o rodzaje kart, kupiłam egzemplarz i przeszłam do realizacji planu.
Po raz pierwszy z grą wielkoformatową spotkałam się w drodze do muzeum Pfahlbauten w Unteruhldingen nad Jeziorem Bodeńskim. Była tam wielka szachownica na stałe zamontowana na ziemi i wielkie figury szachowe. Faktycznie grano na tej szachownicy i była atrakcją turystyczną, przy której kręciło się mnóstwo ludzi.
Znad stołu dało się słyszeć „Jestem wieśniakiem! Znaczy nie jestem, ale jestem. Czy ktoś jeszcze jest wieśniakiem? No, przyznać się!”. Kilka chwil później barczysty mężczyzna odzywa się cienki głosem „Jestem królową!”, „A nie błaznem?” ktoś skontrował. To Maskarada.