W pierwszym tekście o majówce z grami i komiksami z wydawnictwa FoxGames pokrótce opisałam Wodny szlak. Gra jest tak dobra na rodzinne granie, że przez ostatnie dni była częstym gościem na stole, ale nie jedynym. Cieszyłabym się, gdyby powstały do niej dodatki, bo byłby to ciekawy zamiennik Carcassonne, w dodatku nasz polski. Czytaj dalej
Już po majówce, baterie na nowy miesiąc pracy zawodowej naładowane, czas więc na dalszą opowieść o ciekawych propozycjach z logiem liska, które podczas majówki zapełniły nam czas. Dzieciaki z ogromnym zainteresowaniem wczytywały się w komiks paragrafowy Hokus i Pokus, zaś dorośli pilnie studiowali Dziennik 29. Czytaj dalej
Długi weekend majowy czas zacząć. Spakowaliśmy do torb na planszówki pudła z grami i wyruszyliśmy w urokliwe miejsce, ale sprzyjające rozwijaniu hobby i odpoczynkowi. Dzisiejszy dzień poświęcamy kilku tytułom z wydawnictwa FoxGames, tym bardziej lekkim, by nie przemęczyć głów zasadami, ale świetnie się bawić. Czytaj dalej
Nigdy w życiu! z wydawnictwa Nasza Księgarnia to był hit ostatniego spotkania w gronie przyjaciół. Małe, zgrabne pudełko zmieściło się w torebce i ubarwiło spotkanie w pizzerii. A z racji, że znamy się jak łyse konie, a przynajmniej tak myśleliśmy do początku rozgrywki, gra została przyjęta z dużym zainteresowaniem. Tak, to gra, która sprawdza się tylko w gronie rodzinnym lub dobrych znajomych, wśród ludzi, o których co nieco już wiemy. Czytaj dalej
Rok 2003 był dla mnie rokiem przełomowym. Dojechałem do City of Brasco z nadzieją, że tu właśnie zacznę nowe życie. Portfel pusty, bak pusty, stacja benzynowa pusta. Wyjąłem shotguna z bagażnika i dałem popis swoich umiejętności. Najadłem się… wstydu. Choć początek miałem niewesoły, to jednak była nadzieja. Ze wskazówkami byłego przestępcy i właściciela stacji benzynowej Brasco stało przede mną otworem. Czytaj dalej
Na rodzimym rynku można spotkać kilka gier zaprojektowanych przez Henri Kermarrec’a, w tym: Blank (Rebel.pl), Sushi Dice, Kraby na fali, wiele lat temu dostępna była również gra Wiraqocha (LocWorks), którą już przykryła u mnie warstewka kurzu. Wszystkie te gry są lekkie, proste i spełniają postawione przed nimi zadanie – bawią. Kolejnym tytułem, jaki zawitał do mojej kolekcji, jest Ekö. Czytaj dalej
W katedrze Familia Sagrada w Barcelonie światło słoneczne przenikające przez witraże i świetliki tworzy wyjątkową atmosferę. Antoni Gaudi, projektant katedry, twierdził, że kolor jest wyrazem życia, dlatego budowla mieni się intensywnymi barwami. Namiastkę tej barwności znajdziesz w rewelacyjnej grze rodzinnej, która urzeka nie tylko pięknym wykonaniem, ale również prostą mechaniką i wymagającą myślenia rozgrywką. Czytaj dalej
Wolfgang Warsch to młody projektant gier, który zaczął podbijać stoły graczy zaledwie rok temu. W 2018 r. zaprojektowana przez niego gra Szarlatani z Pasikurowic (G3) otrzymała prestiżową niemiecką nagrodę Kennerspiel des Jahres. Z kolei mała gra karciana The Mind (FoxGames) tego samego roku otrzymała nominację do Spiel des Jahres oraz zwyciężyła w duńskim konkursie Guldbrikken Best Parlor Game. Niebawem zagramy w polskie wydania Fuji (Lacerta) i Ganz schön clever (G3) – również nominowana do Kennerspiel des Jahres, a co przyniosą kolejne lata, tego nie sposób przewidzieć. Warsch wszedł na salony z dużym rozmachem. Czytaj dalej
Pod koniec marca odbędzie się premiera gry Niezłe ciacho, którą zaserwuje nam wydawnictwo Nasza Księgarnia. Gra zdobyła kilka nagród i nominacji w 2017 r. w USA i myślę, że równie dobrze zadomowi się na naszym rynku. Jestem już po kilku rozgrywkach i wiem, że to przepyszna gra, do porannej kawy, na drugie śniadanie czy na podwieczorek. U mnie nawet w czasie kolacji świetnie się sprawdziła i choć jest o ciachach, to nadmiar kalorii i cukru nikomu nie grozi. Czytaj dalej
Kraina spowita była mgłą. Ugory, na które wkroczyliśmy wydawały się całkowicie pozbawione żywych istot. Nie martwiliśmy się tym, choć istotnie, cisza nas otaczająca budziła dziwny lęk. Ruszyliśmy przed siebie, w kierunku mrocznej sylwetki zamku Karak, którego lochy, według legend, przepełnione były skarbami. Tylko naiwny mógł myśleć, że można po nie, ot tak, sięgnąć ręką. Czekała nas walka. Czytaj dalej